Newsletter Art Club Yellow Pages Site Map Search Join Us Log In
 
Today community.gif About Power & Politics Culture & History Art & Entertainment Glam & Gossip LifeStyle Mind & Body
    Editorial Section
 
Aug 22, 2014
 
Selected Articles
 
 
News Headlines
   
Interviews
   
Our Life
  ...  
Click To View Pos...
  Thanks Zohreh, for your expert and prompt reply. I will certainly take your advice and...  
Volunteer
  Student and recent graduates who want to gain experience as well as those who...  
Laugh Out Loud ... LOL
IranDokht.com  >  Community Corners  >  Laugh Out Loud ... LOL
Related Sections 
Something To Think About
Community News
Community Board
Let Our Voices Be Heard
Laugh Out Loud ... LOL
Culture Chit-Chat
In Focus
Photographer: Gholamreza Alivand  
Article Tools Print This Email this Article Feedback Write For IranDokht
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next  
 
  Comments    Post a Comment 
posted by admin on: 04/03/10
A nostalgic poem

We all came from Iran , to the land of Uncle Sam .
We went from eating NIMROO, to eating eggs and ham.

Oh my, how times have changed from when we were just boys.
When life was safe and simple, no Barney among our toys.

KALEH PACHEH for breakfast, was not a weird thing.
We idolized Dariush, and listened to Googoosh sing.

We all watched Samad's finger, go into someone's eyes.
We laughed at that so hard, no Lows and all was Highs.

We went to the Noonvaie, picking up Sangak.
Now it's going to Megamarket, and picking from the rack.

We all did open our fists, and played lili lili hozak.
Now our kids play Nintendo, with a little boy named Jack.

Grandma's house was so cute, and doors were open wide.
We crawled into her baghcheh, and found a place to hide.

How she told us stories of Rostam and Zaha'k.
Now we tell our kids stories, about Bugs and Daffy duck.

Sport we loved was soccer, playing the round ball.
Not this funny looking oblong, thing they call football.

We used to enjoy Fardin, and Beyk Imanverdi.
Now it's going to Cineplex, watching Bone Collector, Hasti?

We jumped into a taxi, to go from A to B.
The greatest ride in the whole world, was the drive to Caspian Sea

We drive on super highways, and watch for a radar gun.
We forget we all used to be driving a PEYKA'AN.

Our vacations are spent, somewhere on a beach.
Far from Rasht and Ra'msar, where we smell but can not reach.

Koloocheh eating in shoma'l, we all can still taste.
How we hold onto memories, not let them go to waste.

How we used to be comfy, in that entourage.
Now we fake our way through life, and try to camouflage.

We left that country behind, and came to a new world.
When our King went down, tripping on his sword.

We watched Saddam attack our country in a pop.
We hated them Iraqis, without bleeding a single drop.

We don't know how to let go, or hang on to our past.
We know something for sure though, nothing will ever last.

These people amongst we live, who show that they are kind.
What do they really think of us, in back of their mind?

No one but us knows SOMAGH, and how good is TAHHDIG.
They see us eating burned rice, and think we've flipped our wig.

We chop up cucumbers, and put it in our MAST.
They look at us eating that, and think that we are lost.

These patriotic songs that, they always sing 'em.
Does anybody wonder, what's our national anthem?

Do we belong to here, or do we belong there?
Does anybody knows us, does anybody care?

They ask us about fanatics, they ask us how we feel.
We give 'em our stock answer, they sure can't help us heal.

We all are so much at odds, with where we're living now.
We all can be writing books, on adopting and how.

The Iranian gene that, we carry in our mind.
Has made us all to look for, our very own kind.

So much of what that makes us, it's made from the same mold.
The Iranian in us, that we treasure like gold.

I say "alef, beh, peh, teh, seh..." and you know what I mean.
I ask for seven 'S'es, and you know I mean haft sin.

I say something is not SHOL, and you know it is SEFT.
You tell them something like that, & they look at you left left.

There must be hundred thousand, species on this Rock.
We must be 100th and one, that do on this Earth walk.

Solution to our problems, is one we can not solve.
In this melting pot someday, may all of us dissolve.

So hold on to the 'SHa'hna'meh'and hang on to 'KHaya'm',
And do not let those memories, get buried under time.

We are all from one country, with borders like a cat.
Now that all of us are out, let's not just forget that.

And if anyone ever told you, that Irooni must die.
You sharpen your big finger, and stick it in their eye!
posted by admin on: 03/19/10
Democrats # Republicans

A woman in a hot air balloon realized she was lost. She lowered her altitude and spotted a man in a boat in a lake below. She shouted to him,

"Excuse me, can you help me? I promised a friend I would meet him an hour ago, but I don't know where I am."

The man consulted his portable GPS and replied, "You're in a hot air balloon, approximately 30 feet above ground elevation of 2,346 feet above sea level. You are at 31 degrees, 14.97 minutes north latitude and 100 degrees, 49.09 minutes west longitude.

"She rolled her eyes and said, "You must be an Obama Democrat."

"I am," replied the man. "How did you know?"

"Well," answered the balloonist, "everything you told me is technically correct. But I have no idea what to do with your information, and I'm still lost. Frankly, you've not been much help to me."

The man smiled and responded, "You must be a Republican."

"I am," replied the balloonist. "How did you know?"

"Well," said the man, "you don't know where you are or where you are going. You've risen to where you are due to a large quantity of hot air. You made a promise you have no idea how to keep, and you expect me to solve your problem. You're in exactly the same position you were in before we met, but somehow, now it's my fault."


posted by admin on: 02/27/10
پربيننده ترين صفحه

این صفحه یکی از پربازدید ترین صفحات اینترنتی ایرانی ها است که تا به حال کاربر ایرانی ای یافت نشده است که از این صفحه بازدید نکرده باشد




posted by admin on: 02/07/10
توپولوف

من هلاک تو و خاک زیر پاتم، توپولف!

من زمین خورده‌ی جعبه ی سیاتم، توپولف!
کشته‌ی تیپ زدن و قـدّ و بالاتم، توپولف!
مرده‌ی ریپ زدن و ناز و اداتم، توپولف!

قربـون اون نوسانــات صداتم، توپولف!
یه کلوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!



من هواپیما ندیدم اینجوری ناز و ملــوس
می‌پری پر می زنی روی هوا عین خروس!
بذار ایرباس واست عشوه بیاد- دراز لوس-
بدگِلا چش ندارن ببیننت، خوشگل روس!
قربون چشات برم، محــو نیگاتم ، توپولف
یه کلوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!



مـــا رو می‌بری نقـــاط دیدنی وقت فرود
گاهی وقتا سر کـــــوه و گاهی وقتا ته رود
می فرستن همه تا سه روز به روحمون درود
می خونه مجری سیما واسمون شعر و سرود
چرا ماتم می گیرن ، مبهوت و ماتم توپولف!
یه کلــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!



وقتی عشقت می‌کشه گاهی با کلّه می شینی
به جـــــای باند فرود، توی محلّه می شینی
یا می‌ری تــــوی ده و رو سر گلّه می شینی
زودی مشهور می‌شی، رو جلد مجلّه می شینی
پی گیر عکســــــا و تیتر خبراتم توپولف!
یه کلــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!



می خوام از خدا که یک لحظه نشم از تو جدا
چونکه وقتی باهاتم هی می کنم یـــــاد خدا
بدون نذر و نیـــاز بــــــا تو پریدن ، ابدا!
می کنم بعد فرود تمــــوم نذرامـــــو ادا
واســه جنّت بلیتت گشتــــه براتم، توپولف!
یه کلـــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!



تو که هی رفیقــــای ایرونیتو یاد می کنی
کی میگه تــــو انبارای روسیه باد می کنی؟
ما رو پیک نیک می بری، سقوط آزاد می کنی
خدا شــــادت بکنه ، روحمونو شاد میکنی
بری تا اون سر اون دونیا(!) باهاتم، توپولف!
یه کلــوم ختم کلــوم بنده فداتم، توپولف!





posted by admin on: 01/28/10
پیغام گیر تلفن شاعران

در منزل حافظ :
رفته ام بیرون من از کاشانه ی خود غم مخور!
تا مگر بینم رخ جانانه ی خود غم مخور!
بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام
زان زمان کو باز گردم خانه ی خود غم مخور!

در منزل سعدی:
از آوای دل انگیز تو مستم
نباشم خانه و شرمنده هستم
به پیغام تو خواهم گفت پاسخ
فلک گر فرصتی دادی به دستم

در منزل فردوسی :
نمی باشم امروز اندر سرای
که رسم ادب را بیارم به جای
به پیغامت ای دوست گویم جواب
چو فردا بر آید بلند آفتاب

در منزل خیام:
این چرخ فلک عمر مرا داد به باد
ممنون توام که کرده ای از من یاد
رفتم سر کوچه منزل کوزه فروش
آیم چو به خانه پاسخت خواهم داد!

در منزل مولانا :
بهر سماع از خانه ام رفتم برون.. رقصان شوم!
شوری برانگیزم به پا.. خندان شوم شادان شوم !
برگو به من پیغام خود.. هم نمره و هم نام خود
فردا تو را پاسخ دهم.. جان تو را قربان شوم!

در منزل بابا طاهر:
تلیفون کرده ای جانم فدایت!
الهی مو به قوربون صدایت!
چو از صحرا بیایم نازنینم
فرستم پاسخی از دل برایت !

در منزل منوچهری :
از شرم به رنگ باده باشد رویم
در خانه نباشم که سلامی گویم
بگذاری چو پیغام پاسخ دهمت
زان پیش که همچو برف گردد مویم!

در منزل نیما :
چون صداهایی که می آید
شباهنگام از جنگل
از شغالی دور
گر شنیدی بوق
بر زبان آر آن سخن هایی که خواهی بشنوم
در فضایی عاری از تزویر
ندایت چون انعکاس صبح آزا کوه
پاسخی گیرد ز من از دره های یوش

در منزل شاملو :
بر آبگینه ای از جیوه ء سکوت
سنگواره ای از دستان آدمیت
آتشی و چرخی که آفرید
تا کلید واژه ای از دور شنوا
در آن با من سخن بگو
که با همان جوابی گویم
تانگاه که توانستن سرودی است

در منزل سایه :
ای صدا و سخن توست سرآغاز جهان
دل سپردن به پیامت چاره ساز انسان
گر مرا فرصت گفتی و شنودی باشد
به حقیقت با تو همراز شوم بی کتمان

در منزل فروغ :
نیستم... نیستم... اما می آیم... می آیم... می آیم
با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار می آیم.. می آیم .. می آیم
و آستانه پر از عشق می شود
و من در آستانه به آنها که پیغام گذاشته اند
سلامی دوباره خواهم داد... !

در منزل حافظ :
رفته ام بیرون من از کاشانه ی خود غم مخور!
تا مگر بینم رخ جانانه ی خود غم مخور!
بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام
زان زمان کو باز گردم خانه ی خود غم مخور!

در منزل سعدی:
از آوای دل انگیز تو مستم
نباشم خانه و شرمنده هستم
به پیغام تو خواهم گفت پاسخ
فلک گر فرصتی دادی به دستم

در منزل فردوسی :
نمی باشم امروز اندر سرای
که رسم ادب را بیارم به جای
به پیغامت ای دوست گویم جواب
چو فردا بر آید بلند آفتاب

در منزل خیام:
این چرخ فلک عمر مرا داد به باد
ممنون توام که کرده ای از من یاد
رفتم سر کوچه منزل کوزه فروش
آیم چو به خانه پاسخت خواهم داد!

در منزل مولانا :
بهر سماع از خانه ام رفتم برون.. رقصان شوم!
شوری برانگیزم به پا.. خندان شوم شادان شوم !
برگو به من پیغام خود.. هم نمره و هم نام خود
فردا تو را پاسخ دهم.. جان تو را قربان شوم!

در منزل بابا طاهر:
تلیفون کرده ای جانم فدایت!
الهی مو به قوربون صدایت!
چو از صحرا بیایم نازنینم
فرستم پاسخی از دل برایت !

در منزل منوچهری :
از شرم به رنگ باده باشد رویم
در خانه نباشم که سلامی گویم
بگذاری چو پیغام پاسخ دهمت
زان پیش که همچو برف گردد مویم!

در منزل نیما :
چون صداهایی که می آید
شباهنگام از جنگل
از شغالی دور
گر شنیدی بوق
بر زبان آر آن سخن هایی که خواهی بشنوم
در فضایی عاری از تزویر
ندایت چون انعکاس صبح آزا کوه
پاسخی گیرد ز من از دره های یوش

در منزل شاملو :
بر آبگینه ای از جیوه ء سکوت
سنگواره ای از دستان آدمیت
آتشی و چرخی که آفرید
تا کلید واژه ای از دور شنوا
در آن با من سخن بگو
که با همان جوابی گویم
تانگاه که توانستن سرودی است

در منزل سایه :
ای صدا و سخن توست سرآغاز جهان
دل سپردن به پیامت چاره ساز انسان
گر مرا فرصت گفتی و شنودی باشد
به حقیقت با تو همراز شوم بی کتمان

در منزل فروغ :
نیستم... نیستم... اما می آیم... می آیم... می آیم
با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار می آیم.. می آیم .. می آیم
و آستانه پر از عشق می شود
و من در آستانه به آنها که پیغام گذاشته اند
سلامی دوباره خواهم داد...

 Post a Comment 
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next  
 









 
      | Feedback | Join Us | Write For IranDokht | Editorial Policy Contact | Press Room | About IranDokht | 

©2002 All rights reserved
Contact IranDokht